Czyja jest fabryka agentów, jeśli działa u dostawcy

Dwoje młodych współpracowników odkłada błękitny segregator i mały dysk zewnętrzny na drewnianą półkę z pastelowymi segregatorami, na której stoi otwarty laptop

Najcenniejszą częścią fabryki agentów nie jest model, tylko to, czego fabryka nauczy się o waszej firmie, i ta część powinna zostać u was bez względu na to, czyj model wykonuje pracę.

Prezentacja dostawcy trwa czterdzieści minut. Wirtualny członek zespołu, start w dwa tygodnie, gotowe połączenia z systemem zakupowym i pocztą. Zarząd zadaje dobre pytania o cenę, o bezpieczeństwo, o to, kto ma dostęp do danych. Nikt nie pyta, co zostanie w firmie, gdy umowa się skończy. A to jest pytanie, od którego za dwa lata będzie zależało najwięcej.

Skąd bierze się ten problem

Dopóki agenci działają na laptopach pojedynczych osób, sprawa wygląda niewinnie. Każdy używa innego narzędzia i daje mu szeroki dostęp do poczty i dysku. Instrukcje nie są nigdzie spisane. Rozmowy z agentami, czyli najdokładniejszy zapis tego, jak naprawdę pracuje zespół, znikają po zamknięciu okna. Tak wygląda dziś większość firm, o czym pisaliśmy w tekście o ludziach, którzy już używają AI.

Fabryka agentów porządkuje ten chaos. Zbiera pracę w jedną pętlę, z jednym zestawem uprawnień, z metrykami i z pamięcią. Właśnie dlatego pytanie, gdzie ta pętla działa i do kogo należy, staje się decyzją zarządu, a nie wyborem narzędzia przez zespół. Dlaczego takie pętle wyjdą poza IT, opisaliśmy w tekście o fabrykach agentów w zakupach i obsłudze klienta.

Co właściwie posiadacie, kiedy macie fabrykę

Fabryka nie jest jednym programem. To kilka warstw, a każda może należeć do was albo do dostawcy.

WarstwaCo to jestCo tracicie, jeśli należy do dostawcyMinimum, które warto mieć u siebie
Definicja pętlietapy, agenci, wyzwalacze, reguły przejścianie odtworzycie pętli gdzie indziejzapis w waszym repozytorium, z historią zmian
Instrukcje agentówjak agent ma oceniać zapotrzebowanie, reklamację, ofertę w waszej firmiewiedzę z miesięcy poprawekpliki czytelne bez narzędzia dostawcy
Uprawnieniado czego agent ma dostęp i co może zmienićkontrolę nad tym, kto widzi wasze danejeden spis uprawnień, którym zarządzacie wy
Pamięć i historia przebiegówdecyzje i wyniki każdej sprawynajdokładniejszy opis procesów, jaki firma kiedykolwiek miałaprzechowywanie w waszej chmurze albo serwerowni
Ocenyjak mierzycie jakość, koszt i czasmożliwość porównania dostawców na własnych sprawachwłasny zestaw spraw testowych i wyników
Modelktóry model wykonuje pracęswobodę zmiany, gdy zmieni się cena albo jakośćwymiana modelu bez przepisywania instrukcji
Moc obliczeniowagdzie fizycznie dzieje się pracakontrolę nad tym, dokąd trafiają daneświadomy wybór: chmura z umową bez przechowywania zapytań, własna albo mieszana

Model jest w tej tabeli przedostatni. Modele tanieją i zmieniają się co kilka miesięcy. Instrukcje, pamięć i oceny zyskują na wartości z każdym tygodniem pracy fabryki. Gdyby trzeba było wybrać jedną warstwę do zabrania ze sobą, wybierzcie pamięć i instrukcje.

Trzy drogi i ich cena

Gotowa fabryka jako usługa. Najszybszy start. Ceną jest to, że definicja pracy, pamięć i oceny leżą u dostawcy, a dostosowanie kończy się tam, gdzie kończą się ustawienia w panelu.

Własna fabryka od zera. Pierwszy agent działa po tygodniu. Po pół roku najlepsi ludzie utrzymują skrypty i kolejki zamiast zajmować się procesem, a każdy nowy etap pętli to osobny projekt.

Otwarta infrastruktura u was. Dostawca daje warstwę sterowania: kolejkę pracy, panel, metryki, uruchamianie agentów. Definicja, instrukcje, pamięć i dane zostają w waszym repozytorium i w waszej chmurze. Możecie używać różnych modeli, także otwartych, i porównywać je na własnych sprawach. Ceną jest to, że ktoś u was musi tę infrastrukturę rozumieć i za nią odpowiadać.

Nie ma tu odpowiedzi dobrej dla wszystkich. VUCALE niczego nie odsprzedaje, więc może to powiedzieć bez zastrzeżeń: czasem właściwa jest platforma komercyjna, którą firma już ma, czasem suwerenny stos open source, a najczęściej mieszanka. Rekomendacja, za którą stoi marża partnerska, ma odpowiedź, zanim usłyszy pytanie. Pisaliśmy o tym w tekście o firmie, która odsprzedaje.

Gdzie suwerenność staje się kosztownym hobby

Suwerenność da się przedobrzyć.

Firma, która zatrudnia osiemdziesiąt osób, nie potrzebuje własnych serwerów z kartami graficznymi, żeby fabryka była jej. Sprzęt kupiony po to, żeby dane nie wyjeżdżały, którego nikt w firmie nie umie utrzymać, kończy się tym, że ludzie wracają do agentów na laptopach, tylko drożej. Dla większości firm wystarczy, że definicje, instrukcje i pamięć są u nich, umowa z dostawcą modelu wyklucza trenowanie na ich danych i przechowywanie zapytań, a architektura pozwala w ciągu tygodnia przełączyć się na inny model.

Druga pułapka to model otwarty jako cel sam w sobie. Bywa tańszy i da się go uruchomić u siebie, ale na części spraw będzie słabszy. Fabryka ma sens wtedy, gdy na każdym etapie możecie wybrać model, który pasuje do zadania: tańszy do sortowania, mocniejszy do przygotowania decyzji.

Wyjście trzeba wpisać na początku

Koszt wyjścia jest najniższy przed podpisaniem umowy. Potem już tylko rośnie. Dlatego pytania o wyjście należą do zakupu, nie do przeglądu po dwóch latach. W jakim formacie dostaniemy instrukcje i historię przebiegów. Ile czasu zajmie ich eksport. Czy instrukcje działają z innym modelem bez przepisywania. Co się dzieje z danymi po wypowiedzeniu.

Odpowiedzi warto sprawdzić, a nie tylko zapisać. Najprostszy sposób to próba na własnych sprawach przed decyzją, tak jak w tekście o testowaniu platformy na własnych danych: uruchomić pętlę na stu prawdziwych zapotrzebowaniach, potem wyeksportować wszystko i spróbować odtworzyć choćby jeden etap gdzie indziej.

Czym mierzyć suwerenność

Suwerenności nie mierzy się deklaracją w polityce bezpieczeństwa. Mierzy się ją tym, ile kosztuje wyjście.

Metryka próżnościMetryka wyniku
„nasz dostawca spełnia wszystkie wymogi”ile dni roboczych zajęłoby przeniesienie fabryki do innego dostawcy modelu
liczba modeli dostępnych w panelujaka część spraw wykonuje się na modelach, które możecie uruchomić u siebie
„wszystko mamy w chmurze”czy odtworzycie historię przebiegów z ostatniego kwartału bez dostępu do konta dostawcy
liczba certyfikatów dostawcyczy instrukcje agentów leżą w waszym repozytorium i ktoś je czyta

Test na ten tydzień

Zadajcie zespołowi dwa pytania. Gdzie dziś leżą instrukcje, których używacie z agentami, i gdzie zapisują się rozmowy z nimi. Oraz: gdybyśmy jutro musieli zmienić dostawcę modelu, co trzeba by napisać od nowa. Jeśli odpowiedź brzmi „wszystko”, wasza fabryka, nawet jeśli dopiero raczkuje, należy już do kogoś innego.

Zostaje wybór, prosty do nazwania i trudny do podjęcia. Możecie zbudować fabrykę szybko na cudzej infrastrukturze i przyjąć, że wiedza o tym, jak pracuje wasza firma, będzie u dostawcy. Albo możecie zbudować ją trochę wolniej i zostawić tę wiedzę u siebie. Obie drogi mają cenę. Gorzej, jeśli żadnej nie wybierzecie świadomie.